Zarząd Główny Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich przyznał Laur SDP redaktorowi Tomaszowi Sakiewiczowi – prezesowi TV Republika i szefowi Domu Wolnego Słowa. Tytuł będzie wręczony laureatowi 20 kwietnia podczas uroczystej Gali Nagród SDP.
ZG SDP w uzasadnieniu przyznania Lauru dla Tomasza Sakiewicza argumentował, że szef Republiki mediów Domu Wolnego Słowa wraz ze swoim Zespołem walczy o wolność w Polsce. Władze Stowarzyszenia uznały również, że Tomasz Sakiewicz przyczynił się do zredukowania skutków prorządowej cenzury w kraju prowadząc konserwatywne media i informując o prawdziwej sytuacji w kraju i za granicą.
fot. H. Bekrycht (19.12.2024 r.)
„W 2026 roku Zarząd Główny SDP przyznał swoje najwyższe wyróżnienie red. Tomaszowi Sakiewiczowi, publicyście , wydawcy, redaktorowi naczelnemu i jednocześnie działaczowi społecznemu. Uroczyste wręczenie nagrody odbędzie się 20 kwietnia o godz. 17.00 w Domu Dziennikarza przy ul Foksal 3/5 w Warszawie podczas Gali Konkursu Dziennikarskiego SDP.
***
Tomasz Sakiewicz, rocznik 1967. Publicysta, wydawca, redaktor naczelny i działacz społeczny. Pomysłodawca tygodnika „Gazeta Polska” i jego redaktor naczelny, współzałożyciel oraz redaktor naczelny „Gazety Polskiej Codziennie”, współzałożyciel i redaktor naczelny Telewizji Republika, a także prezes spółki wydającej portal Niezalezna.pl oraz miesięcznik „Nowe Państwo”. Twórca i animator ruchu Klubów „Gazety Polskiej”, który rozwinął się w jedno z największych środowisk obywatelskich w Polsce i poza jej granicami.
Wywodzi się z rodziny o silnych tradycjach niepodległościowych. Jego dziadek, Ludwik Sakiewicz, był obrońcą Lwowa, odznaczonym przez generała Tadeusza Rozwadowskiego, żołnierzem Wojska Polskiego, uczestnikiem kampanii 1939 roku w artylerii przeciwlotniczej, więźniem sowieckim, z którego zbiegł, a następnie żołnierzem konspiracji Związku Walki Zbrojnej. Aresztowany przez Niemców w 1941 roku, został zamordowany w Auschwitz. Ważne miejsce w historii rodziny zajmuje także ród Rabów. Wujek ks. Walerian Raba, zamordowany przed II wojną światową, uznawany jest dziś za symbol pojednania polsko-ukraińskiego i postać głęboko wpisaną w pamięć rodzinną i kresową.
W działalność niepodległościową zaangażował się bezpośrednio po wprowadzeniu stanu wojennego. Już jako uczeń liceum na warszawskim Żoliborzu współtworzył struktury konspiracyjne młodzieży, kolportował prasę drugiego obiegu oraz organizował demonstracje. Działał w Ruchu Katolickiej Młodzieży Niepodległościowej oraz współtworzył podziemne pismo „Słowo Niepodległe”. Używał pseudonimów: Trojan, Polonus, PT, TP.
Podczas studiów na Uniwersytecie Warszawskim brał udział w odtwarzaniu Niezależnego Zrzeszenia Studentów na Wydziale Psychologii. Uczestniczył w strajkach studenckich w maju i jesienią 1988 roku, należących do najważniejszych wystąpień studenckich końcowego okresu PRL. Na początku 1989 roku, jako przedstawiciel tajnego NZS, został zaproszony przez chrześcijańskie związki zawodowe w Belgii. Wyjazd ten miał charakter półoficjalny i był jednym z elementów międzynarodowych kontaktów opozycji demokratycznej w schyłkowym okresie komunizmu.
Po 1989 roku, na prośbę Antoniego Macierewicza, współtworzył Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe, a następnie skoncentrował się na pracy dziennikarskiej i wydawniczej.
Równolegle z działalnością niepodległościową angażował się w działalność religijną i społeczną. Był animatorem w Ruchu Światło–Życie, a także w ruchu Wiara i Światło, który organizuje wspólnoty dla osób z niepełnosprawnością intelektualną, ich rodzin i przyjaciół. Kierował jedną ze wspólnot tego ruchu, angażując się w działalność formacyjną i pomocową.
Był również związany ze środowiskiem kościoła św. Stanisława Kostki w Warszawie. Brał udział w służbie przy grobie ks. Jerzego Popiełuszki, a także w poczcie honorowym „Solidarności” przed jego pogrzebem. Ten okres stanowił ważny element jego działalności opozycyjnej i formacyjnej.
W wolnej Polsce skoncentrował się na budowie niezależnych mediów. Jako redaktor naczelny i organizator odegrał istotną rolę w tworzeniu i rozwoju takich przedsięwzięć jak „Gazeta Polska”, „Gazeta Polska Codziennie”, „Nowe Państwo”, portal Niezalezna.pl oraz Telewizja Republika.
Jest autorem książek politycznych i publicystycznych, licznych artykułów prasowych, a także bajek i opowiadań pisanych dla czwórki dzieci. W jego twórczości łączą się doświadczenie życia publicznego oraz wrażliwość literacka.
Interesuje się również fizyką i kosmologią. Rozwija autorskie koncepcje filozoficzno-kosmologiczne określane jako Kosmologia Sakiewicza, dotyczące ewolucji Wszechświata, czasu i przepływu energii.
Prywatnie jest mężem Joanny Dagny Sakiewicz i ojcem czwórki dzieci.
Odznaczenia i nagrody:
- Medal Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ukrainy – 2014
- Krzyż Kawalerski Orderu Węgierskiego Zasługi – 2021
- Nagroda „Fontane di Roma” – 2021
***
informacje biograficzne ze strony
Zdj.: Prezes TV Republika i szef Domu Wolnego Słowa red. Tomasz Sakiewicz podczas konferencji w pierwszą rocznicę bezprawnego przejęcia przez rząd mediów publicznych
fot. H. Bekrycht (19.12.2024 r.)
WERDYKT JURY W 32. EDYCJI KONKURSU STOWARZYSZENIA DZIENNIKARZY POLSKICH
