"Ta bramka nie mogła być uznana, gdyż - jak widać w powtórce - bramkinie było" - Dariusz Szpakowski, tv
 
„Marian Murawski – życie i twórczość”. Marcowe spotkanie Klubu Publicystyki Kulturalnej SDP
Administrator 23 lutego 2024

Trzecie w 2024 r. spotkanie Klubu Publicystyki Kulturalnej SDP zostanie poświęcone sztuce. W pierwszą środę miesiąca, 6 marca 2024 r., o godz. 18.00, w Domu Dziennikarza, przy ulicy Foksal 3/5 w Warszawie, zaplanowano spotkanie pt. „Marian Murawski – życie i twórczość”.  Artystę przybliżą dwie artystki malarki: żona Elżbieta i córka Larysa, wspominać go będzie także dwoje wnuków. W programie jest również wystawa dzieł Mariana Murawskiego i dyskusja.

Serdecznie zapraszam!

dr Teresa Kaczorowska,

przewodnicząca Klubu Publicystyki Kulturalnej SDP


Marian Murawski (ur. 26 marca 1932 r. w Podleszczewie koło Suwałk, zm. 17 października 2022 r. ) – malarz, grafik, ilustrator książek (głównie dla dzieci i młodzieży), projektant opakowań i plakatów.

Absolwent ASP w Warszawie (1960 r, z wyróżnieniem rektorskim, dyplom w pracowni prof. Józefa Mroszczaka w dziedzinie grafiki użytkowej oraz w pracowni prof. Wojciecha Fangora w dziedzinie malarstwa). W latach 1960-1964 pracował jako asystent w pracowni prof. Józefa Moszczanka. Był wykładowcą w dziedzinie ilustracji i grafiki książkowej w Instituto Cubano del Libro w Hawanie. W latach 1978–1979 stypendysta Ministra Kultury i Sztuki.

Artysta wychował się na terenach północno-wschodniej Polski, w bogatej mozaice kulturowej czasów powojennych. Inspiracje do swojej twórczość czerpał z polskiego folkloru i ludowości, tworząc nietuzinkowy styl narracji rzeczywistości. Wykreowana przez niego wizja w sposób abstrakcyjny, lecz spójny personifikuje krajobraz. Murawski na obrazach ożywia płoty, strachy na wróble tworząc z nich hybrydowe postacie „kukłady” emanujące ludzkimi emocjami. Całość kompozycji dopełnia gra kolorów, popadająca w skrajności – barw intensywnych z wszelakimi odcieniami szarości.

Jest również jednym z prekursorów polskiej grafiki i ilustracji. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku zajmował się oprawą graficzną kultowych bajek dla dzieci i młodzieży, m.in. H. Ch. Andersena oraz wielu innych książek, w tym H. Sienkiewicza,  W. Woroszylskiego, W. Żukrowskiego, A. Kamieńskiej i wielu innych.

Malarstwo i ilustracje eksponował na ponad stu wystawach w kraju i za granicą: indywidualnych (Warszawa, Suwałki, Łomża, Wilno) i zbiorowych (Warszawa, Kijów), szczególnie jego Ilustracje prezentowano na całym świecie (Paryż, Nowy Jork, Tokio, Osaka, São Paulo, Moskwa, Meksyk, Londyn, Frankfurt, Bruksela, Bratysława, Brno, Belgrad, Sofia, Bukareszt, Warszawa, Budapeszt}. Był jurorem licznych konkursów plastycznych, w tym podczas Biennale Ilustracji Złote Pióro w Belgradzie, Biennale Ilustracji Bratysława (BIB ’91)

Za twórczość artystyczną  był wielokrotnie nagradzany, w tym Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis (2022) i Nagrodą Prezydenta Suwałk „Włócznia Jaćwingów” (2008).

Źródło: sdp.pl